sobota, 4 sierpnia 2012

Pablo Neruda


Nie kocham cię tak jakbyś była różą soli, topazem 
lub strzałą z goździków, które rozsiewają ogień: 
kocham cię jak się kocha jakieś rzeczy mroczne, 
potajemnie, między cieniem a duszą. 

Kocham cię jak roślinę, która nie kwitnie, a niesie 
wewnątrz siebie ukryte światło tych kwiatów, 
i dzięki twojej miłości żyje ciemny w mym ciele 
ściśnięty zapach, który uniósł się z ziemi. 

Kocham cię nie wiedząc jak, ani kiedy, ani dlaczego, 
kocham cię po prostu, bez wątpliwości, ani dumy: 
tak cię kocham, bo nie umiem kochać inaczej, 

jedynie w ten sposób, którym nie ma jestem, jesteś, 
tak blisko, że twoja ręka na mojej piersi jest moją, 
tak blisko, że zamykają się twoje oczy w moim śnie.
                                                         Pablo Neruda

1 komentarz:

  1. Ohayo Anastasiane R. !

    Piękne słowa, tak przejmujące. Skłaniające do refleksji i głępszysz rozmyślań. Piękne! :3

    OdpowiedzUsuń